Oefening in de praktijk

STAGE OP DE AMBU

 

Al enige tijd ben ik bezig met de opleiding HOC (Hulpverlening bij Ongevallen en Calamiteiten), een opleiding vanuit het Rode Kruis die uiteindelijk (na 2 theorie examens en een profcheck) leidt tot gediplomeerd SIGMA lid. (SIGMA= Snel Inzetbaar Geneeskundig Medisch Assistentie)

Naast mijn baan als zelfstandig professioneel LOTUS een pittige en soms loodzware opleiding waarin zowel de opleidingen EHBO als LOTUS bijna verbleekt. Toch merk ik vanuit deze eerdere studies dat enige gerelateerde achtergrond ontzettend handig is! Daarnaast heb ik al enige jaren een breed netwerk van hulpverleners (brandweermannen/vrouwen, politie, verpleegkundigen en artsen) op kunnen bouwen waarvan ik -bij aanbod- maar al te graag gebruik maak van hun hulpverlening.

Denk nu niet dat ik regelmatig uit een brandend huis wordt gesleept, neergeschoten wegens vermeende drugsovervallen of voor de zoveelste keer op de operatiekamer lig…ja WEL dat gebeurt tijdens mijn werk als LOTUSJ

Maar in dit geval heb ik het over de hulp die aangeboden krijg bij het oefenen van diverse medische handelingen, behorende bij mijn aankomende profcheck.  Haaks staande op wat ik bij EHBO heb geleerd is deze profcheck van een heel ander kaliber. De volledige ABCD(E) methodiek, infuus klaarmaken, injectie met medicijn klaarmaken, nekspalk aanbrengen, planken en spinnen, pols, saturatie en bloeddruk meten, het zit er allemaal in en daar oefening kunst baart probeer ik (zeker deze laatste dagen) zoveel mogelijk te oefenen.

Het aanbod van een bevriend arts mijn kennis op de HAP in praktijk te brengen was voor mijn dan ook een kans die ik met beide handen aan moest grijpen!

De verrassing was des te groter toen ik –aldaar aangekomen- het aanbod kreeg mee te rijden met de Ambu-HAP auto (met arts en pleeg) op visites.

Na enige assistentie bij patiënten in de praktijk , en oefenen met de pleeg aldaar kwam het sein “visite rijden”.

Vanaf de achterbank luisterde ik goed naar de binnenkomende berichten om mijzelf al een zo duidelijk mogelijk beeld te vormen van wat we konden verwachten.

Een hoogbejaarde en zwaar aan dementie lijdende dame met een collum fractuur (heup) die heel veel pijn had. Bij een collum fractuur zijn de meeste kenmerkende dingen: lengte verschil in beide benen en de voet van het aangedane been zal helemaal zijwaarts afhangen. (For the record: bij een heupfractuur is meestal sprak van een breuk in de bovenkant van de femur –femur-. Het heupgewricht zit met een knobbel en smal lengte botje vast aan de pelvis –bekken- en zal, zeker bij ouderen of bij osteoporose –botontkalking- snel kunnen breken.)

Ik hoef niet uit te leggen dat dit een zeer pijnlijke breuk is en zeker bij dementerende mensen tot totale ontreddering kan leiden omdat ze niet snappen of niet kunnen uitleggen wat er nu precies aan de hand is. Bij het opnemen van de bloeddruk van mevrouw was zij echter wel in staan haar ongenoegen kenbaar te maken door kleine schopjes te geven tegen het scheenbeen van de pleeg…ondanks de trieste omstandigheden iets waar wij dan wel om konden lachen.

Na de 2e visite bij een zieke dame (wiens hondje het ook allemaal niet snapte en zijn troost zocht in mijn armen) kwam de melding binnen die zowel mij als de arts en pleeg een enorme adrenaline stoot gaven: een A1 (A1 staat voor “bloedspoed”, de patiënt verkeerd in levensgevaar en de ambu dient binnen 15min. Ter plaatste aanwezig te zijn) rit; assistentie bij een reanimatie. Ondanks dat dit mijn eerste ervaring bij reanimatie zou zijn had ik geen tijd om hier bij stil te staan, met zwaailicht en sirene scheurden we weg. Opvallend hierbij is weer dat er nog steeds weggebruikers zijn die zich schijnbaar NIETS aan trekken van deze uiterlijke signalen, mijn gevloek hierop werd gelukkig geaccepteerd…

Aangekomen troffen we reeds 2 ambulances en diverse politieagenten in een kamer waar de familie intens emotioneel steun zochten bij elkaar. De patiënt bleek overleden ondanks alle pogingen m.b.v. de LUCAS®, een hartmassage apparaat en diverse medicatie. Als stagiaire zijnde kon hier op medisch gebied weinig meer betekenen doch op mentaal gebied wel. Door de nabestaanden te steunen, naar hun verhalen te luisteren en evt. wat informatie te verstrekken werd wederom weer heel duidelijk dat hulpverlening meer is dan praktisch en gericht handelen.

Als eerder gezegd, dit was mijn eerste ervaring bij een reanimatie, superheftig maar pas bij de knuffels en bedankjes van enkele familieleden kreeg ik een brok in mijn keel.

En dan komt ineens de 2e A1 melding, ongelooflijk, zelfs de pleeg zei dat dit zo weinig voor kwam. Een ernstige zieke patiënt, niet te wekken en met snurkende ademhaling. Dat zegt mij inmiddels al genoeg. Weer alle toeters en bellen aan en racen naar het opgegeven adres. De opgevraagde ambu was ook snel aanwezig en onder toeziend oog van arts en pleeg werd mij verzocht een infuus klaar te maken. Ook het prikken voor glucose werd aan mij overgelaten. Na inspuiting van medicatie kwam de patiënt snel bij en werd direct meegenomen naar het ziekenhuis. Ook hier kon ik weer naast de medische assistentie troost bieden aan een 4-voetige  huisbewoner die niks snapte van alle toestanden.

Na nog 2 geplande visites waarvan 1 in een Hospice en de ander wederom een collum fractuur konden we eindelijk terugkeren naar de HAP. De vraag of ik mee wou tot “het bittere einde” heb ik vriendelijk afgewezen. Het was inmiddels 22:15 en mijn eerste echte en vooral heftige stage was al om 16:00 begonnen. Nog even ontladen met een blikje energy en een paar sigaretten kon ik de arts en pleeg die alweer wegrenden naar de volgende oproep een enorm “dank je wel” toeroepen.

Als ik zou in 1 woord zou moet uitleggen wat deze middag/avond voor mij heeft betekend dan zou ik zeggen: een wereldervaring!

Ik kwam voor oefening en draaide onverwacht volledig mee in een heftige maar zeer gecontroleerde ambu dienst die ik mijn leven niet zal vergeten en vooral nog meer bevestiging heeft gegeven voor wat ik al wist: hulpverlening (al dan niet professioneel) is het mooiste vak wat er bestaat!

 

  

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.02 | 13:08

Stephanie ik het samen werken met jou en je bedrijf altijd super.
Goed georganiseert en heel gezellig.

...
29.06 | 00:15

Hoi Stephanie ,
ik wilde je nog even bedanken voor de leuke BHV van gisteren.
Ik zie dat de brandwonden van Tiara er ook al op staan :)
Vond de cases erg leuk !

...
17.02 | 13:04
StayAlert? heeft ontvangen 3
26.06 | 13:16
Fotoalbum heeft ontvangen 1
Je vindt deze pagina leuk